Ik praat met een schoolbestuurder over onderwijs en ICT en in dat gesprek zegt hij: “ICT moet geen doel op zich zijn, het is maar een middel.” Ik kijk hem even aan. Het lijkt me geen domme man. Dan vraag ik hem: “Wat bedóel je daar mee?” Even is hij in verwarring (zoals zoveel mensen zijn wanneer je doorvraagt). Dan zegt hij: “Het gaat om onderwijs, niet om ICT.” Dat lijkt mij logisch, dat is immers zijn kerntaak. Het gesprek gaat verder over een ander onderwerp en ik denk er achteraf nog even over na. Waar zou deze uitspraak eigenlijk een reactie op zijn? Op de ipadscholen (waar we vaak maar al te graag negatieve verhalen over horen)? Of op ouders met verwachtingen? Op het soms trage tempo van digitalisering? Of misschien een zelfbedacht beeld van kinderen die alleen maar gepersonaliseerd achter een scherm zitten?

Ik zie het vaak: dooddoeners en clichés die een reactie lijken te zijn op een beeld dat er blijkbaar is (ik ben alleen nog nooit iemand tegengekomen met dat beeld). Nog één: ‘je mag niet experimenteren met kinderen.’ Wat zie jij voor je? Kinderen in een laboratorium die een enge stof ingespoten krijgen omdat ze levend proefkonijn moeten zijn voor een nieuw medicijn? Of dichter bij het onderwijs: een nieuwe rekenmethode die ergens door een leraar opgeduikeld is in Oost-Oekraïene? Waar zijn we toch zo bang voor? Nieuwe dingen uitproberen mag gewoon, ook in het onderwijs. Zelfs in het onderwijs, zou ik zeggen. Want het betekent toch niet dat het ondoordacht gebeurt? Samen nadenken, afwegingen maken, nadenken over wat voor mogelijkheden het biedt, goed monitoren, durven innoveren, flexibel zijn maar ook vasthouden aan je visie (een verandering is niet binnen een jaar succesvol).

Laten we de dooddoeners eens loslaten. En proberen niet vanuit een reactie beleid te vormen. Maar creëer je eigen beeld: wat wil je dat kinderen leren? In wat voor samenleving geloof je, geloven jullie? Welke pijlers staan centraal in jullie onderwijs en hoe kun je die vertalen naar kernwaarden, opties en keuzes? Welke randvoorwaarden zijn nodig?  En vooral: durf jezelf en elkaar de juiste vragen te stellen.

En ik garandeer je: dat leerproces leidt tot resultaten.

Welke dooddoener hoor jij vaak?

Share
Categorieën: Geen categorie

1 Comment

Karin Winters · 23 augustus 2017 op 08:37

Dooddoener: Uit onderzoek is gebleken….of welk onderzoek toont dat dan aan?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde artikelen

Geen categorie

Veranderstrategieën zijn niet nodig.

Meters boekenplank zijn er geschreven over veranderkunde. Modellen, theorieën, bedenksels. Oude, nieuwe en oude wijn in nieuwe zakken. Hotshots vliegen de wereld over om hun variant te presenteren en duizenden gewillige toehoorders knikken en klappen. Lees verder…

Geen categorie

Controle of vertrouwen?

 Afgelopen weekend was ik op Lowlands, al 17 jaar het jaarlijkse festival waar ik altijd te vinden ben. Voor de muziek, vrienden, alle andere dingen die er te doen zijn, maar vooral de sfeer. Want Lees verder…

Geen categorie

Despacito – doe maar rustig

De zomerhit van dit jaar; het is je vast niet ontgaan. De docenten van het S. Adelbert College in Wassenaar gebruikten het om er hun brugklassers mee te verwelkomen. Ze schreven een passende tekst, herdoopten Lees verder…